Spotkanie z wybitnym twórcą polskiej fotografii Jerzym Lewczyńskim.

Jerzy Lewczyński

Jerzy Lewczyński urodził się w 1924 roku w Tomaszowie Lubelskim. Fotografią zajmował się od II wojny światowej, dokumentując między innymi działania partyzanckie jako członek AK. W latach 1945 - 1951 studiował na Politechnice Gliwickiej i rozpoczął działalność twórczą w ruchu fotoamatorskim. Interesował się sztuką współczesną; w latach 1957 - 1961 nawiązał ścisłą współpracę ze Zdzisławem Beksińskim i Bronisławem Schlabsem. Wśród wspólnie realizowanych projektów szczególnie znamienny był pokaz „Antyfotografia" z 1959 r.

Twórczość, którą rozwijał od końca lat 50 Jerzy Lewczyński, można traktować jako przejawy konceptualizmu, poezji wizualnej czy strategii intermedialnych. Interesował go zwłaszcza społeczny kontekst sztuki, o czym świadczy program nazwany „Archeologią fotografii". Program zakłada zarówno rejestrowanie dokumentów ludzkiej działalności i komentowanie ich, jak zbieranie i opracowywanie istniejących już fotografii innych (często anonimowych) autorów. Zebranym i wystawionym pracom towarzyszą historyczne dociekania oraz poetyckie refleksje Jerzego Lewczyńskiego, odnoszące się do sensu historii, istoty ludzkiej natury.  Pod wieloma względami Jerzy Lewczyński jest prekursorem tendencji, które później określono jako „konceptualizm" czy „postmodernizm". Kategorie dokumentu i kreacji, intelektualizmu i naiwności, obrazów i pojęć, wyznaczają obszar, na którym artysta prezentuje własne refleksje. Jego prace są też fascynującym zapisem kilkudziesięciu lat historii Polski, rejestrującej rzeczywistość z przeszłości i obecną.

 
Autor:Artur Solowski
 
Darmowe statystyki